KULTURA ROSYJSKIEGO BIZNESU  

3.3. SIEDEM WYMIARÓW KULTURY C. HAMPDEN-TURNERA I A. TEOMPENAARSA

C. Hampden-Turner i A. Trompenaars Bibliografia. 85, jako poszczególne wymiary kultury biznesu rozumieją sposoby tworzenia bogactwa. W swojej pracy powołują się na własne badania ankietowe przeprowadzone w grupie krajów wysoko rozwiniętych. Dla omawianych przez siebie społeczeństw (Stany Zjednoczone, Japonia, Niemcy, Francja, Wielka Brytania, Szwecja, Holandia) wyodrębniają parami cechy typowe, i przedstawiają wraz z nimi podstawowe dylematy:
Uniwersalizm - Partykularyzm:
Kiedy żaden kodeks, reguła ani prawo nie uwzględnia danego wyjątku, czy należy zastosować najbardziej odpowiednią z istniejących reguł, choć jest to rozwiązanie niedoskonałe, czy też rozważyć przypadek w całej jego wyjątkowości, niezależnie od reguły?
Analiza - Synteza:
Czy jako menedżerowie działamy bardziej skutecznie, rozkładając zjawiska na części, np. pojedyncze fakty, przedmioty, zadania, liczby, jednostki, punkty, czy łącząc elementy i tworząc z nich nowe schematy, relacje i szersze konteksty?
Indywidualizm - Kolektywizm: Czy ważniejsze jest skupienie się na rozwoju każdej jednostki, na jej prawach, motywach działania, nagrodach, zdolnościach, poglądach, czy też należy poświęcać więcej uwagi rozwojowi przedsiębiorstwa jako pewnej zbiorowości, której obiecali służyć jej wszyscy członkowie?
Wewnątrz sterowność - Zewnątrz sterowność:
Co jest ważniejsze w wytyczaniu kierunków działania: nasze wewnętrzne sądy, decyzje i zobowiązania, czy sygnały, wymagania i trendy świata zewnętrznego, do których musimy się dostosować?
Następstwo - Synchronizacja:
Czy ważniejsze jest szybkie działanie w możliwie najkrótszym czasie, czy synchronizacja wysiłków w celu zakończenia działania w sposób skoordynowany?
Osiąganie Stanowiska - Otrzymanie Stanowiska:
Czy pozycja pracownika powinna zależeć od tego, co osiągnął i jaki włożył w to wysiłek, czy też od innych jego cech liczących się w przedsiębiorstwie, na przykład wieku, płci, wykształcenia, zdolności, roli strategicznej?
Równość - Hierarchia:
Czy ważniejsze jest traktowanie pracowników jako równych, żeby skłonić ich do maksymalnego wysiłku, czy akcentowanie oceny i autorytetu hierarchii, która nimi rządzi i ocenia ich prace?
C. Hampden-Turner i A. Trompenaars oparli się na własnych badaniach ankietowych przeprowadzonych w ramach międzynarodowego programu badawczego "Center of International Business Studies" (CIBS), które objęły 15 tysięcy menedżerów niskiego i średniego szczebla w wymienionych wcześniej wysoko rozwiniętych krajach świata. Ponieważ badaniami tymi nie była objęta Rosja, mogą one służyć wyłącznie jako materiał porównawczy.

Powrót do tekstu. 85 Hampden-Turner C., Trompenaars A., Siedem kultur kapitalizmu, Dom wydawniczy ABC, Kraków 2000

  Poprzedni rozdział


© 1998 - 2005 Pawel Wojcik. All rights reserved.