| 3.4. TRÓJKĄT KULTUROWY J. MOLEA |
Johna Mole w książce "W tyglu Europy"
86 przedstawia koncepcję trójkąta
kulturowego. Jego trzy główne wymiary to: Komunikacja, Organizacja,
Przywództwo. Oczywiście autor stwierdza, że jak każdy model ludzkich
zachowań jest to model uproszczony, jego wymiary należało by podzielić
na wiele podkategorii. W zasadzie cała książka Molea to próba "upraktycznienia"
twierdzeń i G. Hofstede, o którego badaniach pisał dalej bardzo szczegółowo.
Mole przedstawia jednak ciekawe modele organizacji i przywództwa,
a więc wartości bardzo charakterystycznych dla kultury rosyjskiego
biznesu. |
Modele organizacji wyróżnione przez J.
Mole to skrajnie przeciwne modele: systematyczny i organiczny. Według
autora położenie na skali organizacji zależy od stopnia wiary w to,
że ludzkim sprawom należy narzucić racjonalny porządek. Wielu innych
autorów stosuje tu takie określenia jak: Mechanistyczny - Społeczny,
Formalny-Nieformalny, Zadaniowy-Ludzki.
Model Systematyczny:
- to postawa która zakłada, że podstawowe elementy procesu organizacyjnego
są funkcjami koordynowanymi przez jasno określone i logiczne związki.
Efektywność organizacji zależy od jakości zaprogramowania tych funkcji
w celu osiągnięcia dokładnie określonego celu. Związki między ludźmi
są zależne prawie wyłącznie od funkcji przez nich wykonywanych. Cele
i zadania ważniejsze są niż ludzie. Związek między człowiekiem a organizacją
jest oparty na umowie (pisemnej lub ustnej) i ma charakter racjonalny.
Istnieje podział między tożsamością jednostki, a jej funkcją organizacyjną.
Jeśli jednostka nie spełnia potrzeb organizacji zakłada się, że jest
ona dla organizacji zbędna.
Model Organiczny:
- to przekonanie, że organizacja przypomina żywy organizm, wyrosły
z potrzeb ich członków oraz warunków narzuconych przez otoczenie i
potrzeby chwili. Funkcje i związki między nimi zmieniają się. Wprawdzie
istnieje pewien porządek, ale opiera się on głównie na osobistych
związkach i hierarchii, a nie na funkcjonalnym systemie. Efektywność
organizacji zależy od stopnia współdziałania jej członków dla osiągnięcia
łączącego ich celu. Związki między jednostką a organizacją nie są
jasno określone, ponieważ zatarte są różnice między nimi. Zatarta
jest również różnica między tym, kim się jest i tym co się robi. Lojalność
wobec firmy oznacza lojalność wobec jednostek. Każda jednostka ma
w organizacji do odegrania pewną rolę i odgrywa ją przez sam fakt
przynależności. |
| MODEL SYSTEMATYCZNY |
MODEL ORGANICZNY |
| Najlepsze decyzje są oparte na badaniach i analizach |
Najlepsze decyzje są oparte na rozsądku i doświadczeniu |
| Planowanie ma wpływ na to, co się wydarzy |
Po co planować? Przyszłość nie jest przewidywalna |
| Postępy i sukcesy zależą od wiedzy i doświadczenia |
Postępy i sukcesy zależą od znajomości i układów |
| Najważniejszą cechą lidera jest kompetencja |
Najważniejszą cechą lidera jest charyzma |
| Schematy organizacyjne opisują sposób działania
firmy |
Schematy organizacyjne nie odzwierciedlają rzeczywistego
sposobu działania firmy |
| Aby ludzie pracowali efektywnie, potrzebują przede
wszystkim szczegółowych planów działania |
Aby ludzie pracowali efektywnie, potrzebują przede
wszystkim możliwości wykazania się kreatywnością |
| Źródłem błędów okazują się prawie zawsze niesprawne
mechanizmy i procedury |
Źródłem błędów okazują się zawsze ludzie |
| Zadania powinny być precyzyjnie określone |
Ludzie powinni wykazywać inicjatywę w realizacji
zadań |
| Dostajesz awans, jeśli masz dobre wyniki |
Awans dostaje odpowiednia osoba |
| Niezbędnych umiejętności można się nauczyć |
Albo nadajesz się do pracy, albo nie |
| Przestrzeganie procedur jest bardzo ważne |
Czasem konieczne jest ignorowanie procedur |
| Procedury powinny zostać zrewidowane dopiero po
dokładnej analizie |
Procedury powinny być szybko dostosowywane do
okoliczności |
| Kluczem do sukcesu jest zarządzanie najważniejszymi
wskaźnikami |
Kluczem do sukcesu jest zarządzanie najważniejszymi
ludźmi |
| Porządek spotkania powinien być ściśle przestrzegany |
Uczestnicy spotkania nie powinni być niewolnikami
ustalonego porządku |
| Cechy osobowości nie powinny wpływać na problemy
biznesowe |
Cechy osobowości są ważnym elementem każdego problemu |
| Zebrania są stratą czasu, o ile nie przynoszą
konkretnego rezultatu |
Zebrania zawsze są przydatne, ponieważ dają ludziom
szansę przedstawienia problemów |
| Większość ważnych decyzji i uzgodnień zapada na
zebraniach |
Większość ważnych decyzji i uzgodnień zapada poza
oficjalnymi zebraniami |
| Zebraniami powinny kierować ustalone procedury |
Zebrania powinny być możliwie elastyczne i mieć
dowolną formę |
| Zwykle można polegać na ludziach, którzy mają
dokończyć zaczęte zadania |
Trzeba pilnować ludzi, którzy mają dokończyć zaczęte
zadania |
| Ostateczne zwycięstwo należy do tych, którzy mają
najsilniejsze argumenty |
Ostateczne zwycięstwo należy do tych, którzy mają
najsilniejszych sojuszników |
Tabela 3.4.1. Modele organizacji J. Molea i ich główne cechy
87 |
Modele przywództwa według J. Mole to skrajnie przeciwne
poglądy indywidualistyczne i grupowe. Według autora realizacja aspektu
przywództwa zależy od stopnia przekonania, że władza dawana jest jednostkom
przez grupy. Wielu innych autorów stosuje tu takie terminy jak: Dyrektywne
- Partycypacyjne, Autokratyczne - Demokratyczne, Z góry w dół - Z
dołu do góry, Despotyczne - Elitarne.
Model Indywidualistyczny:
- to przekonanie, że ludzie są z natury nierówni i że jednostki najbardziej
efektywne, kompetentne lub wykształcone podejmują decyzje w imieniu
innych. Władza słusznie się należy istotom wyższym, a istoty niższe
mają się tej władzy podporządkować.
Model Grupowy:
- to przekonanie, że choć jednostki mogą się różnić zdolnościami czy
skutecznością działania, każdy ma prawo być wysłuchany i wszyscy mają
prawo uczestniczyć w podejmowaniu dotyczących ich decyzji. Dla wygody
wyznacza się przywódców. Zarządzają oni tak długo, jak długo są wyrazicielami
interesów i poglądów tych, których reprezentują. |
|
MODEL INDYWIDUALISTYCZNY |
MODEL GRUPOWY |
| Najskuteczniejsze decyzje to te, które podejmują
pojedyncze osoby |
Najskuteczniejsze decyzje są podejmowane zespołowo |
| Planowanie najlepiej wychodzi ścisłemu kierownictwu |
Najlepiej, gdy w planowaniu uczestniczą wszyscy
zaangażowani w daną dziedzinę pracownicy |
| Najlepiej, gdy decyzje podejmują ludzie ponoszący
odpowiedzialność |
Najlepiej, gdy decyzje podejmują zespołowo wszyscy,
których one dotyczą |
| Wystarczy, jeśli strategię firmy zna ścisłe kierownictwo |
Każdy powinien znać strategię przedsiębiorstwa |
| Najważniejsze dla realizacji decyzji jest udzielanie
jasnych poleceń |
Najważniejsze dla realizacji decyzji jest uzyskanie
zgody wszystkich zainteresowanych |
| Liderem trzeba się urodzić |
Każdy może stać się dobrym liderem zespołu |
| Szef będzie lepszym szefem, jeśli utrzyma dystans
wobec podwładnych |
Szef będzie lepszym szefem, jeśli będzie blisko
swych podwładnych |
| Najlepsi szefowie są twardzi i zdecydowani |
Najlepsi szefowie umożliwiają podwładnym współuczestnictwo
i potrafią słuchać |
| Najważniejszym zadaniem szefa jest jasne i jednoznaczne
formułowanie celów |
Najważniejszym zadaniem szefa jest doprowadzenie
do uzgodnienia celów przez zespół |
| Egzekwowanie jakości należy do zadań menedżerów |
Każdy powinien odpowiadać za jakość |
| Należy nagradzać jednostki |
Należy nagradzać zespoły |
| Ludzie pracują przede wszystkim dla samych siebie |
Ludzie pracują przede wszystkim dla zespołu |
| Zdrowa konkurencja w pracy jest ważniejsza od
pracy zespołowej |
Praca zespołowa jest ważniejsza od rywalizacji |
| Zebrania służą przede wszystkim do komunikacji |
Zebrania służą przede wszystkim podejmowaniu
decyzji |
| Jeśli mam problem, najpierw idę do szefa |
Jeśli mam problem, najpierw rozmawiam z kolegami |
| Osoba prowadząca zebranie powinna mieć nad nim
pełną kontrolę |
Każdy uczestnik zebrania powinien przedstawić
swoje sprawy |
| Nawet jeśli się nie zgadzam, zawsze wspieram
tą decyzję, którą podjęła większość |
Jeśli nie zgadzam się z jakąś decyzją, będę próbował
jej nie przestrzegać |
| Kiedy chcę, by coś zostało zrobione, spotykam
się z poszczególnymi ludźmi zaangażowanymi w daną pracę |
Kiedy chcę, by coś zostało zrobione, zwołuję
spotkanie wszystkich zainteresowanych |
| Moim głównym celem w czasie spotkania jest przedstawienie
własnego poglądu |
Moim głównym celem w czasie spotkania jest pomóc
zespołowi w osiągnięciu porozumienia |
| Zebrania są czasochłonnym sposobem osiągania
porozumienia |
Zebrania są najlepszym sposobem osiągania porozumienia |
Tabela 3.4.2. Modele przywództwa J. Molea i ich główne cechy
88 |

Rysunek 3.4.3. Rosja na mapie Molea
89
|
Mole dokonuje analizy kultury przedsiębiorczości wielu
krajów na bazie wcześniej zaproponowanego modelu wymiarów kulturowych
i ich cech (Tabele 3.4.1. i 3.4.2.) i wyniki umieszcza na mapie współrzędnych
- Rysunek 3.4.3.
Mapa ta przeszła do klasyki badań międzykulturowych pod nazwą "Mapy
Molea" i wywołała ona wiele polemik i burzliwych dyskusji wśród
badaczy kultury Europy Zachodniej.
Należy nadmienić, że badania Molea nie były potwierdzone żadnymi badaniami
statystycznymi (np. ankietowymi), więc nie można ich traktować jako
całkowicie obiektywny materiał. Autor jednak proponuje wykorzystanie
przedstawionych wyżej tabel jako testów.
Jak widzimy na mapie Molea (Rysunek 3.4.3.), Rosja jest krajem o najbardziej
indywidualistycznym przywództwie przy jednocześnie najmniej systematycznej
organizacji. |
86 Mole J., W tyglu Europy, Prószyński
i S-ka, Warszawa 2000 |
87 Mole J., W tyglu Europy, Prószyński
i S-ka, Warszawa 2000, s. 280, 281 |
88 Mole J., W tyglu Europy, Prószyński
i S-ka, Warszawa 2000, s. 285, 285 |
89 Mole J., W tyglu Europy, Prószyński
i S-ka, Warszawa 2000, s. 305 |
© 1998 - 2005 Pawel Wojcik. All rights reserved. |