KULTURA ROSYJSKIEGO BIZNESU  

3.6. LUŹNE I ŚCISŁE KULTURY WEDŁUG G.F. SIMSONS I P.R. HARRIS

G.F. Simsons, C. Vazaquez i P.R. Harris w książce "Transcultural Leadership, Empowering the Diverse Workforce" Bibliografia. 91 proponują model klasyfikacji kultur opierający się na stopniu "ścisłości".
W proponowanym modelu przedstawiają cechy charakterystyczne tych kultur (Tabela 3.6.1.)

KULTURY α

KULTURY β

KULTURY γ

bardziej kobiece

pośrednie

bardziej męskie

bardziej wiejskie

pośrednie

bardziej miejskie

środowisko bardziej stałe

pośrednie

środowisko szybko zmieniające się

grupy o dłuższej historii i tradycji

pośrednie

nowo uformowane grupy

szersze gałęzie przemysłu

pośrednie

nowsze technologicznie

tubylcy i zasiedziali mieszkańcy

pośrednie

przybysze

rdzenni mieszkańcy

pośrednie

wędrowcy i grupy przemieszczające się

różnokolorowe i rasowe grupy

pośrednie

więcej białych ludzi


Tabela 3.6.1. Podział kultur według G.F. Simsons, C. Vazaquez i P.R. Harris Bibliografia. 92
Ściślej charakteryzując powyższą klasyfikację autorzy ukazują następujące różnice między typami tych kultur (Tabela 3.6.2.). Cechy odnoszące się do komunikacji między ludźmi umieszczono w dwunastostopniowej skali zaczynając od cech najbardziej intensywnych dla obu typów kultur (Tabela 3.6.3.)

KULTURY α

KULTURY β

KULTURY γ

najistotniejsza dla jednostki jest przynależność do grupy spokrewnionej więzami krwi i to ona wyznacza jej wartość społeczną, zadaniem jednostki jest troska o przetrwanie grupy

przynależność do rodziny, klasy i kasty determinuje wartość społeczną jednostki, której działanie jest określone przez jej pozycję w grupie

wartość jednostki jest wyznaczona za pomocą umowy lub kontraktu, jednostka jest tym, co robi, czyli określa ją stanowisko, które wyznacza jej wartość dla grupy

prawda jest oparta na prawach natury

prawda pochodzi od jednostki z autorytetem

prawda jest oparta na obiektywnych dowodach

cenione jest osobiste doświadczenie

ceni się dyskusje i konsultacje z autorytetami

cenione są eksperymenty, badania, analiza

metafory i opowieści są cenionym źródłem mądrości

traktuje się tradycję i precedensy jako najlepsze potwierdzenie

dowodem prawdy są rezultaty badań, dane statystyczne, przykłady

królują opowieści, legendy i mity

najwyższy głos mają kapłani, teologowie i filozofowie

jednostka interpretuje osobiste doświadczenia za pomocą własnego intelektu

ważne jest, by być w harmonii z naturą i grupą

ważna jest wola istoty wyższej lub autorytetu

ważne jest aby być w zgodzie z sumieniem


Tabela 3.6.2. Charakterystyka kultur według G.F. Simsons, C. Vazaquez i P.R. Harris Bibliografia. 93

KULTURY α

KULTURY γ

trzeba zbudować i podtrzymać relację

najważniejsza jest informacja i fakty

wszystko, co można zobaczyć traktowane jest subiektywnie

oddziela się sprawy osobiste od faktów

odpowiedzi podporządkują się pożądanym społecznie ramom

odpowiedzi są zuniformizowane

preferuje się pośrednie formy wypowiedzi

wypowiedzi są jasne, bezpośrednie

preferuje się standartowe reakcje na sytuacje

w każdej sytuacji się improwizuje

preferuje się metafory opowiadania i analogie

używa się sformalizowanych abstrakcji

najważniejsza jest forma wypowiedzi

najważniejsza jest treść wypowiedzi

komunikowaniem jest cały kontekst

komunikowanie następuje, gdy komunikaty się wysyła i otrzymuje

często stosowane są środki pozawerbalne

używa się mniej gestów, więcej słów

ceni się formalność, rytuały grzecznościowe

ceni się bezpośredniość, asertywność

częściej występują pośrednicy, mediatorzy

ważniejszy jest kontakt bezpośredni, twarzą w twarz


Tabela 3.6.3. Cechy komunikacyjne kultur - G.F. Simsons, C. Vazaquez i P.R. Harris Bibliografia. 94

Powrót do tekstu. 91 Simsons G.F., Vazquez C., Harris P., Transcultural Leadership, Empowering the Diverse Workforce, Gulf Publishing Company, 1993
Powrót do tekstu. 92 Murdoch A, Współpraca z cudzoziemcami w firmie, Poltext, Warszawa 1999, s. 72
Powrót do tekstu. 93 Murdoch A, Współpraca z cudzoziemcami w firmie, Poltext, Warszawa 1999, s. 73
Powrót do tekstu. 94 Murdoch A, Współpraca z cudzoziemcami w firmie, Poltext, Warszawa 1999, s. 72, 74

  Poprzedni rozdział


© 1998 - 2005 Pawel Wojcik. All rights reserved.