| 3.6. LUŹNE I ŚCISŁE KULTURY WEDŁUG G.F. SIMSONS I P.R.
HARRIS |
G.F. Simsons, C. Vazaquez i P.R. Harris w książce "Transcultural
Leadership, Empowering the Diverse Workforce"
91 proponują model klasyfikacji
kultur opierający się na stopniu "ścisłości".
W proponowanym modelu przedstawiają cechy charakterystyczne tych kultur
(Tabela 3.6.1.) |
| KULTURY α |
KULTURY β |
KULTURY γ |
| bardziej kobiece |
pośrednie |
bardziej męskie |
| bardziej wiejskie |
pośrednie |
bardziej miejskie |
| środowisko bardziej stałe |
pośrednie |
środowisko szybko zmieniające się |
| grupy o dłuższej historii i tradycji |
pośrednie |
nowo uformowane grupy |
| szersze gałęzie przemysłu |
pośrednie |
nowsze technologicznie |
| tubylcy i zasiedziali mieszkańcy |
pośrednie |
przybysze |
| rdzenni mieszkańcy |
pośrednie |
wędrowcy i grupy przemieszczające się |
| różnokolorowe i rasowe grupy |
pośrednie |
więcej białych ludzi |
Tabela 3.6.1. Podział kultur według G.F. Simsons, C. Vazaquez i P.R. Harris
92 |
| Ściślej charakteryzując powyższą klasyfikację autorzy ukazują następujące
różnice między typami tych kultur (Tabela 3.6.2.). Cechy odnoszące
się do komunikacji między ludźmi umieszczono w dwunastostopniowej
skali zaczynając od cech najbardziej intensywnych dla obu typów kultur
(Tabela 3.6.3.) |
|
KULTURY α |
KULTURY β |
KULTURY γ |
|
najistotniejsza dla jednostki jest
przynależność do grupy spokrewnionej więzami krwi i to ona
wyznacza jej wartość społeczną, zadaniem jednostki jest troska
o przetrwanie grupy |
przynależność do rodziny, klasy i
kasty determinuje wartość społeczną jednostki, której działanie
jest określone przez jej pozycję w grupie |
wartość jednostki jest wyznaczona
za pomocą umowy lub kontraktu, jednostka jest tym, co robi,
czyli określa ją stanowisko, które wyznacza jej wartość dla
grupy |
|
prawda jest oparta na prawach natury |
prawda pochodzi od jednostki z autorytetem |
prawda jest oparta na obiektywnych
dowodach |
|
cenione jest osobiste doświadczenie |
ceni się dyskusje i konsultacje z
autorytetami |
cenione są eksperymenty, badania,
analiza |
|
metafory i opowieści są cenionym
źródłem mądrości |
traktuje się tradycję i precedensy
jako najlepsze potwierdzenie |
dowodem prawdy są rezultaty badań,
dane statystyczne, przykłady |
|
królują opowieści, legendy i mity |
najwyższy głos mają kapłani, teologowie
i filozofowie |
jednostka interpretuje osobiste doświadczenia
za pomocą własnego intelektu |
|
ważne jest, by być w harmonii z naturą
i grupą |
ważna jest wola istoty wyższej lub
autorytetu |
ważne jest aby być w zgodzie z sumieniem |
Tabela 3.6.2. Charakterystyka kultur według G.F. Simsons, C. Vazaquez i P.R. Harris
93 |
|
KULTURY α |
KULTURY γ |
|
trzeba zbudować i podtrzymać relację |
najważniejsza jest informacja i fakty |
|
wszystko, co można zobaczyć traktowane
jest subiektywnie |
oddziela się sprawy osobiste od faktów |
|
odpowiedzi podporządkują się pożądanym społecznie ramom |
odpowiedzi są zuniformizowane |
|
preferuje się pośrednie formy wypowiedzi |
wypowiedzi są jasne, bezpośrednie |
|
preferuje się standartowe reakcje
na sytuacje |
w każdej sytuacji się improwizuje |
|
preferuje się metafory opowiadania
i analogie |
używa się sformalizowanych abstrakcji |
|
najważniejsza jest forma wypowiedzi |
najważniejsza jest treść wypowiedzi |
|
komunikowaniem jest cały kontekst |
komunikowanie następuje, gdy komunikaty się wysyła i otrzymuje |
|
często stosowane są środki pozawerbalne |
używa się mniej gestów, więcej słów |
|
ceni się formalność, rytuały grzecznościowe |
ceni się bezpośredniość, asertywność |
|
częściej występują pośrednicy, mediatorzy |
ważniejszy jest kontakt bezpośredni,
twarzą w twarz |
Tabela 3.6.3. Cechy komunikacyjne kultur - G.F. Simsons, C. Vazaquez i P.R. Harris
94 |
91 Simsons G.F., Vazquez C., Harris
P., Transcultural Leadership, Empowering the Diverse Workforce, Gulf
Publishing Company, 1993 |
92 Murdoch A, Współpraca
z cudzoziemcami w firmie, Poltext, Warszawa 1999, s. 72 |
93 Murdoch A, Współpraca
z cudzoziemcami w firmie, Poltext, Warszawa 1999, s. 73 |
94 Murdoch A, Współpraca
z cudzoziemcami w firmie, Poltext, Warszawa 1999, s. 72, 74 |
© 1998 - 2005 Pawel Wojcik. All rights reserved. |