KULTURA ROSYJSKIEGO BIZNESU  

4.1.3. OCENA POZIOMU UNIKANIA NIEPEWNOŚCI

Czy będzie lepiej?
Lepiej już było !

S.V. Kirijenko, Minister Finansów,
zapytany przez inwestorów o przyszłość
(w czasie kryzysu finansowego w Rosji 1998)

W ostatniej dekadzie większość rosyjskiego społeczeństwa straciła jasny pogląd co do kierunku w nowym, niepewnym środowisku. Większość wartości z przeszłości, dzięki którym ludzie czuli się bezpieczni i które pomagały w znoszeniu lęku (szacunek dla wieku, tradycji, normy zachowań, klasy społeczne), nie są na ogół już respektowane.
Sytuacja w obecnej Rosji może być określona jako "kreatywne przetrwanie", kiedy ludzie szybko i twórczo muszą przystosowywać się do nagle zmieniających się sytuacji i warunków w społeczeństwie. Taka sytuacja wymaga specyficznego zachowania, potrzebę natychmiastowej reakcji, myślenia "multi-scenariuszowego" i działania przynoszącego zyski przy akceptacji ryzyka. Wielu "nowych Rosjan" przedsiębiorczo podejmuje pracę przynoszącą sukces, często nie opierając się na formalnych umowach, a na przyjaźniach i powiązaniach towarzyskich. Interesującym fenomenem rosyjskim jest fakt, że rząd który wykonuje zalecenia IMF i Banku Światowego, jest źródłem nowego ryzyka w społeczeństwie. Na przykład kryzys ekonomiczny sierpnia 1998 został spowodowany przez spekulacyjną politykę rządu, który stworzył "piramidę obligacyjną", nie wiele różniącą się od rosyjskiego "MMM", czy polskiej "kasy Pana Grobelnego" (rząd Federacji Rosyjskiej oświadczył oficjalnie, że nie może odpowiadać za wypuszczone przez siebie Obligacje Skarbu Państwa). System rynkowy z nieadekwatnym ryzykiem, jest jednak przez większość biznesmenów nie do przyjęcia i wiele głosów wypowiada się za upaństwowieniem kluczowych gałęzi gospodarki (bankowości, energetyki, przemysłu ciężkiego).
Uzyskane przez G. Hofstede wyniki poziomu unikania niepewności przedstawiono w tabeli 4.1.3.1. Wyniki uzupełniono podobnie, jak przy ocenie innych wymiarów o wyniki badań A. Naumowa i projektu GLOBE. Wskaźniki GLOBE zostały przeliczone z skalę G. Hofstede zgodnie z metodą opisaną szczegółowo w punkcie 4.1.1. Oceny ilościowe ukazane w tabeli 4.1.3.1. można dodatkowo uzupełnić, poprzez zastosowanie interpretacji jakościowej opracowanej przez G. Hofstede i dającej wyobrażenie o skrajnie krytycznych poziomach zastosowanej skali (Tabela 4.1.3.2).

KRAJ LUB REGION

UAI

KRAJ LUB REGION

UAI

KRAJ LUB REGION

UAI

Grecja

112

Meksyk

82

Afryka wschodnia

52

Portugalia

104

Izrael

81

Australia

51

Gwatemala

101

Kolumbia

80

Norwegia

50

Urugwaj

100

Wenezuela

76

Afryka połudn.

49

Rosja (GLOBE)

98

Brazylia

76

Nowa Zelandia

49

Belgia

94

Włochy

75

Indonezja

48

Salwador

94

Pakistan

70

Kanada

48

Japonia

92

Austria

70

USA

46

Rosja (Hofstede)

90

Tajwan

69

Filipiny

44

Jugosławia

88

Rosja (Naumov)

68

Indie

40

Peru

87

Kraje Arabskie

68

Malezja

36

Francja

86

Ekwador

67

Wielka Brytania

35

Chile

86

Niemcy

65

Irlandia

35

Hiszpania

86

Tajlandia

64

Hongkong

29

Kostaryka

86

Iran

59

Szwecja

29

Panama

86

Finlandia

59

Dania

23

Argentyna

86

Szwajcaria

58

Jamajka

13

Turcja

85

Afryka zachodnia

54

Singapur

8

Korea Południowa

85

Holandia

53

   

Tabela 4.1.3.1 Wskaźniki unikania niepewności G. Hofstede - UAI dla 50 krajów i 3 regionów.
Rezultaty badań A. Naumowa (przedstawione w tabelach 4.1.3.3., 4.1.3.4. i 4.1.3.5.) nie wskazują wielkich rozbieżności we wskaźnikach unikania niepewności, zarówno dla różnych pozycji zawodowych, jak i również w zależności od miejsca zamieszkania i ilości podwładnych pracowników u badanych respondentów. Różnice między poszczególnymi parametrami są zbyt małe, aby można było dokonać ich interpretacji. Podobną sytuację widzimy również w przypadku innych (wcześniej omawianych wymiarów) i świadczy to o jednolitości badanej grupy, jaką byli uczniowie i pracownicy uczelni.
Ponadto znaczne rozbieżności między wynikami badań uzyskanymi przez A. Naumowa oraz G. Hofstede i GLOBE po raz kolejny potwierdzają, że zastosowane w ich badaniach grupy respondentów nie były grupami reprezentatywnymi całej populacji.

WSKAŹNIKI

ZDECYDOWANE UNIKANIE NIEPEWNOŚCI

SŁABE UNIKANIE NIEPEWNOŚCI

Stosunek do pracy

Praca do kresu możliwości nie jest akceptowana, pozytywny stosunek do bezczynności, ciężka praca jest tylko koniecznością

Wewnętrzna silna potrzeba pracy, często spotykany pracoholizm

Stosunek do konfliktów

Konflikty są postrzegane jako zagrożenie stabilnych stosunków

Konflikty i współzawodnictwo są odbierane jako "gra według reguł"

Stosunek do różnicy poglądów

Potrzeba konsensusu

Przyjęcie różnicy poglądów za normę, wysoka tolerancja w stosunku do odmiennych poglądów

Stosunek do ryzyka

Silna chęć chronienia siebie i swojej grupy przed niepowodzeniami

Gotowość ryzyka

Formalizowanie stosunków

Potrzebne są dokładnie sprecyzowane zasady, przepisy i ustawy

Dążenie do minimalnej ilości obowiązkowych zasad oraz reguł


Tabela 4.1.3.2. Wskaźniki kultury w zależności od relacji między stopniem unikania niepewności, według G. Hofstede Bibliografia. 139

ZAWÓD, POZYCJA ZAWODOWA

WSKAŹNIK UNIKANIA NIEPEWNOŚCI - UAI

Student dziennej szkoły biznesu

64

Pracujący student zaocznej szkoły biznesu

70

Wykładowca szkoły biznesu

66

Kierownik wydziału w szkole biznesu

64

Inni kierownicy

73

Menedżer

72


Tabela 4.1.3.3. Wskaźniki unikania niepewności G. Hofstede - UAI dla różnych pozycji zawodowych w Rosji według badań A. Naumowa Bibliografia. 140

MIEJSCE ZAMIESZKANIA RESPONDENTA

WSKAŹNIK UNIKANIA NIEPEWNOŚCI - UAI

Wołga

67

Moskwa

68

Ural / Syberia

68

Zachodnia Rosja i BiałoRuś

67

Rosja Południowa i Zakaukazie

65


Tabela 4.1.3.4. Wskaźniki unikania niepewności G. Hofstede - UAI dla różnych stref geograficznych w Rosji według badań A. Naumowa Bibliografia. 141

ILOŚĆ PODWŁADNYCH U RESPONDENTA

WSKAŹNIK UNIKANIA NIEPEWNOŚCI - UAI

Brak podwładnych

67

Mniej niż 10

72

Od 11 do 30

65

Powyżej 30

73


Tabela 4.1.3.5. Wskaźniki unikania niepewności - UAI w Rosji dla różnej ilości podwładnych u respondentów według badań A. Naumowa Bibliografia. 142
Wyniki badań GLOBE przedstawione w tabeli 4.1.4.1. i przeliczone na skalę G. Hofstede dla porównania z innymi państwami na świecie, odnosiły się wyłącznie do unikania niepewności w kategorii oceny "jak jest".
Tabela 4.1.6.6. ilustruje wszystkie wyżej wymienione wymiary wskaźnika unikania niepewności w Rosji w oparciu o badania programu GLOBE. Dla porównania w tabeli tej umieszczono państwa, które nie były wykazane wcześniej, oraz średnie światowe dla poszczególnych wskaźników.
Porównując definicję wskaźnika unikania niepewności u G. Hofstede, a. Naumowa I programu GLOBE, należy również zwrócić uwagę, że skala GLOBE określa stopień tolerancji (czyli akceptacji) niepewności, natomiast skala G. Hofstede oraz A. Naumowa odzwierciedla poziom stresu jaki wywołuje stan niepewności (czyli braku tolerancji, nie akceptacji). Skale te więc są odwrócone i wysoka wartość wskaźnika niepewności u G. Hofstede oznacza niską wartość wskaźnika w skali GLOBE.

 WYMIAR

KRAJ

WSKAŹNIK AKCEPTACJI NIEPEWNOŚCI

JEST

POWINNO BYĆ

Albania

4.62

5.25

Gruzja

3.50

5.24

Grecja

3.39

5.09

Kazachstan

3.66

4.42

Polska

3.62

4,71

Rosja

2.85

5.09

Słowenia

3.78

4.99

Węgry

3.12

4.66

Średnia światowa

4.16

4.62


Tabela 4.1.3.6. Akceptacja niepewności według GLOBE Bibliografia. 143
W kategorii oceny "jak jest", poziom akceptacji niepewności w Rosji wynosi 2,85 i znajduje się ona na 3 miejscu w grupie 73 krajów. Jednocześnie w kategorii "jak powinno być" Rosja osiągnęła bardzo wysoki wskaźnik 5.95. Współcześni rosyjscy przedsiębiorcy, nie akceptują więc stanu rzeczywistego i niepewności w ekonomii, i zdecydowanie woleli by działać w uporządkowanym systemie. Kształtowanie tej normy wartości sięga swymi korzeniami, jak zakłada G. Hofstede, czasów Rzymskiego Imperium, opartego na prawie (normach) oraz Imperium Chińskiego, opartego na ogólnych, wypracowanych przez kulturę zasadach (regułach). Nawet w tych wczesnych cywilizacjach klasowych dosyć wyraźnie można prześledzić przeciwstawienie "ducha Wschodu" wraz z jego zamiłowaniem do tradycji i stabilności "duchowi Zachodu", który zakłada, że można "wszystko stracić i zacząć od nowa, nie żałując tego, co się osiągnęło". Kultura rosyjskiej przedsiębiorczości, oceniana w tych kategoriach w oparciu o wyżej ukazane wyniki badań wykazuje mocne skłonności właśnie ku "duchowi Wschodu".

Powrót do tekstu. 139 Hofstede G., Kultury i organizacje; zaprogramowanie umysłu, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2000 s. 176-214
Powrót do tekstu. 140 Naumov A.I., Puffer S.M., Measuring Russian Culture using Hofstede's Dimensions, International Association for Applied Psychology, Boston 2000, s. 21
Powrót do tekstu. 141 Naumov A.I., Puffer S.M., Measuring Russian Culture using Hofstede's Dimensions, International Association for Applied Psychology, Boston 2000, s. 21
Powrót do tekstu. 142 Naumov A.I., Puffer S.M., Measuring Russian Culture using Hofstede's Dimensions, International Association for Applied Psychology, Boston 2000, s. 22
Powrót do tekstu. 143 Praca zbiorowa, Cultural Influences on Leadrrship and Organizations: Project GLOBE, Michan & Co., Boston 1998 s. 49

  Poprzedni rozdział


© 1998 - 2005 Pawel Wojcik. All rights reserved.